Dwie wieże i trzy nawy - architektura kościoła w Wysokiej

Tekst: · aktualizacja

Spis treści

Architektura kościoła w Wysokiej w skrócie

Kościół NMP Różańcowej w Wysokiej to późnobarokowa świątynia trójnawowa. Zbudowano ją dla kanoników regularnych, a jej znaki rozpoznawcze to dwie niskie wieże w narożach fasady, sklepienia żaglaste na gurtach i klasycystyczny portyk z ok. 1800 r. Obok stoją ryglowa dzwonnica z XVIII w., mur z dwiema bramami i dawny klasztor. Te dane podają Region Wielkopolska i Wikipedia (stan na 10.2026).

Mieszkam w Pile, a Wysoka leży około 20 km na wschód od niej, w historycznej Krajnie. Wracam tu częściej niż do innych miasteczek w okolicy. Powód jest prosty: na jednym ogrodzonym placu stoją obok siebie barok, klasycyzm i ryglowa dzwonnica. Parafia należy do diecezji bydgoskiej, a kościół nosi wezwanie wybrane z myślą o modlitwie różańcowej. Więcej o tym, skąd się wziął patronat Matki Bożej Różańcowej, piszę osobno. Ten tekst dotyczy murów, sklepień i tego, jak je czytać.

  • Plan kościoła: trójnawowy korpus, wydłużone prezbiterium i zakrystia w osi świątyni (Wikipedia, Region Wielkopolska).
  • Fasada: dwie niskie wieże w narożach i portyk wgłębny z parą kolumn z ok. 1800 r. (Region Wielkopolska).
  • Stropy: sklepienia żaglaste na gurtach, czyli łukach poprzecznych (Wikipedia, Region Wielkopolska).
  • Wyposażenie: późnobarokowe i rokokowe z XVIII w., z blisko 50 figurami z warsztatu Ephraima Gerlacha (Zabytki z drewna).
  • Otoczenie: dzwonnica szachulcowa, mur przykościelny z dwiema bramami i dawny klasztor, dziś plebania (Wikipedia).

Jak wygląda kościół w Wysokiej z zewnątrz?

Z zewnątrz kościół w Wysokiej to barokowa, trójnawowa bryła z dwiema niskimi wieżami w narożach fasady. Wejście poprzedza klasycystyczny portyk wgłębny z parą kolumn, dodany ok. 1800 r. Za korpusem ciągnie się wydłużone prezbiterium z zakrystią w osi. Tak opisują świątynię katalog Region Wielkopolska i hasło Wikipedii o mieście (stan na październik 2026).

Źródła różnie datują budowę, dlatego używam skrótu 1707-1729. Trzy źródła podają tu trzy różne wersje, a daty budowy kościoła 1707-1729 rozpisałam w osobnym tekście, żeby nie powtarzać tego wątku tutaj.

Dwie niskie wieże w narożach fasady

Wieże stoją w narożach fasady i według Wikipedii oraz Region Wielkopolska są niskie. Wymiarów żadne z tych źródeł nie podaje, więc ja też ich nie podam. Gołym okiem widać za to jedno: fasada nie przytłacza otoczenia. Na pierwszym planie zostaje drewniana dzwonnica, która wyrasta ponad mur i to ona przyciąga wzrok jako pierwsza. Wieże tylko domykają bryłę od frontu.

Klasycystyczny portyk wgłębny z parą kolumn

Portyk wgłębny to wejście cofnięte w głąb fasady. Jego kolumny stoją we wnęce między ścianami, a nie wychodzą przed lico muru jak w portyku wysuniętym. W Wysokiej są to dwie kolumny, a Region Wielkopolska datuje cały portyk na ok. 1800 r. To jedyny wyraźnie klasycystyczny akcent na barokowej bryle. Kto zna proste kolumny z polskich dworów z przełomu XVIII i XIX w., rozpozna tę samą stylistykę.

Skąd na barokowej fasadzie kolumny w stylu klasycystycznym?

Kolumny pochodzą z gruntownej przebudowy w latach 1799-1802. Przeprowadzono ją, gdy klasztoru już nie było, a gust epoki zmienił się z baroku na klasycyzm. Ten ciąg zdarzeń opisuje katalog Region Wielkopolska:

  1. 1695 - do Wysokiej przybywają kanonicy regularni, dla których powstanie klasztor i kościół.
  2. 1707-1729 - budowa świątyni i klasztoru (źródła podają różne daty w tych granicach).
  3. 1785 - władze pruskie likwidują klasztor, a kościół zostaje świątynią parafialną.
  4. 1799-1802 - gruntowna przebudowa kościoła, w której ok. 1800 r. powstaje portyk z parą kolumn.
  5. 1926-1939 - budowa chóru muzycznego we wnętrzu, najmłodszego dużego elementu świątyni.

Parafraza: katalog podaje, że po kasacie klasztoru w 1785 r. kościół gruntownie przebudowano w latach 1799-1802, a ok. 1800 r. dostawiono klasycystyczny portyk wgłębny z parą kolumn. - Region Wielkopolska, katalog obiektów, karta kościoła pw. NMP Różańcowej w Wysokiej, stan 2026

Po czym rozpoznać kościół w Wysokiej na zdjęciu?

Rozpoznasz go po dwóch niskich wieżyczkach przy fasadzie, a obok po wolnostojącej dzwonnicy z ciemnymi belkami na jasnym tynku. Dobrze to widać na zdjęciu Bogusława Linette z 1974 r. Przechowuje je Archiwum Cyfrowe im. Józefa Burszty, a w Wikimedia Commons jest dostępne na licencji CC BY-SA 3.0 PL. Uważaj na podpisy w internecie: w Commons jest też zdjęcie kościoła z innej Wysokiej, leżącej na Śląsku.

Co oznacza układ trójnawowy?

Układ trójnawowy to plan kościoła, w którym rzędy podpór dzielą korpus na trzy podłużne pasy. Ma on szerszą nawę główną, dwie węższe nawy boczne i wspólne zamknięcie w prezbiterium. Kościół w Wysokiej ma taki plan, uzupełniony wydłużonym prezbiterium i zakrystią w osi (Wikipedia; Region Wielkopolska, 2026).

Opisy, z których korzystam, nie mówią, jaki kształt mają podpory między nawami. Ten szczegół najlepiej sprawdzić na miejscu. Pojęcia przydatne przy oglądaniu wnętrza:

  • Nawa to podłużna część korpusu przeznaczona dla wiernych. W Wysokiej są trzy: główna i dwie boczne.
  • Prezbiterium to przestrzeń ołtarza głównego, oddzielona od nawy i zwykle podniesiona o stopień lub kilka.
  • Łuk tęczowy to łuk na granicy nawy i prezbiterium. Według Wikipedii w Wysokiej mieści się w nim grupa Ukrzyżowania.
  • Zakrystia to pomieszczenie, w którym duchowni przygotowują się do liturgii i przechowują szaty oraz naczynia liturgiczne.
  • Oś kościoła to linia od wejścia do ołtarza. W Wysokiej leżą na niej i prezbiterium, i zakrystia.

Czym różni się prezbiterium od nawy?

Prezbiterium jest miejscem ołtarza i liturgii, a nawa miejscem dla zgromadzonych wiernych. Granicę między nimi wyznacza łuk tęczowy. W Wysokiej szczególnie łatwo ją zobaczyć, bo nad przejściem biegnie ozdobna belka tęczowa z krucyfiksem, opisana w serwisie Zabytki z drewna Diecezji Bydgoskiej.

Wydłużone prezbiterium i zakrystia w osi

Zakrystia stoi za prezbiterium, dokładnie na osi kościoła, a nie z boku, jak w wielu świątyniach parafialnych. Taki układ podają Wikipedia i Region Wielkopolska. W bryle oglądanej z zewnątrz wygląda to jak kolejny, niższy człon dostawiony do prezbiterium od wschodu. Obejście budynku dookoła pozwala zobaczyć, jak korpus, prezbiterium i zakrystia ustawiają się w jednej linii.

Dlaczego wydłużone prezbiterium pasowało kanonikom regularnym?

Dlatego, że w kościołach klasztornych długie prezbiterium zwykle mieściło stalle, w których zakonnicy wspólnie odmawiali modlitwę. Wikipedia wymienia stalle wśród barokowego wyposażenia z ok. 1729 r. Kościół projektowano więc z myślą o wspólnocie kanoników, a nie tylko o parafianach. Dopiero po kasacie w 1785 r. stał się świątynią wyłącznie parafialną.

Czym są sklepienia żaglaste na gurtach?

Sklepienie żaglaste to sklepienie w kształcie wycinka kopuły przyciętego czterema pionowymi płaszczyznami. Ma łagodnie wypukłą powierzchnię, opiera się w czterech narożnikach i nie ma wyraźnych krawędzi. Gurty to łuki poprzeczne, które dzielą je na przęsła. Według Wikipedii i Region Wielkopolska właśnie takie sklepienia kryją wnętrze kościoła w Wysokiej.

Tutaj daję tylko zarys. Szczegółowy opis form, z rysunkami w słowach, znajdziesz w tekście o tym, jak czytać sklepienia żaglaste na gurtach.

Jak rozpoznać gurty, patrząc w górę z nawy?

Wystarczą cztery kroki, i to bez lornetki:

  1. Stań na środku nawy głównej, mniej więcej w połowie drogi od wejścia do łuku tęczowego.
  2. Spójrz w górę i szukaj pasów biegnących w poprzek nawy, od jednej ściany do drugiej. To właśnie gurty.
  3. Policz pola między kolejnymi gurtami. Każde takie pole to jedno przęsło z osobnym „żaglem”.
  4. Opuść wzrok wzdłuż gurtu aż do jego oparcia. Zobaczysz, na której podporze spoczywa łuk.
  5. Porównaj sklepienie nawy głównej ze sklepieniami naw bocznych, żeby zobaczyć, jak powtarza się rytm przęseł.

Dlaczego sklepienie dzieli się na przęsła?

Dzieli się dlatego, że jeden żagiel potrzebuje czterech punktów podparcia, a długiej nawy nie da się przykryć jednym takim polem. Gurty przenoszą ciężar na podpory i pozwalają powtarzać ten sam moduł wzdłuż całego korpusu. Dzięki temu wnętrze ma regularny rytm: przęsło, łuk, przęsło. To słownikowa wiedza o konstrukcji, opisana m.in. w „Stylach w architekturze” Wilfrieda Kocha.

Barok czy klasycyzm: jaki styl ma kościół?

Kościół w Wysokiej jest barokowy, a ściślej późnobarokowy. Barokowa jest bryła i niemal całe wnętrze, z wyposażeniem późnobarokowym i rokokowym z XVIII w. Klasycyzm reprezentuje tylko portyk z ok. 1800 r., a najmłodszym dużym elementem wnętrza jest chór muzyczny z lat 1926-1939. Tak wynika z opisów Region Wielkopolska i serwisu Zabytki z drewna (2026).

Cecha Barok i rokoko w Wysokiej Klasycyzm w Wysokiej
Zakres Bryła, sklepienia, prawie całe wyposażenie Tylko portyk przed wejściem
Datowanie 1707-1729 (budowa), XVIII w. (wyposażenie) ok. 1800 (przebudowa 1799-1802)
Typowe formy Rzeźbione figury, woluty, kartusze, belka tęczowa Prosta para kolumn, spokojna geometria
Źródło opisu Wikipedia, Region Wielkopolska, Zabytki z drewna Region Wielkopolska

Wnętrze: wyposażenie późnobarokowe i rokokowe

We wnętrzu dominuje rzeźba w drewnie. Według serwisu Zabytki z drewna wyposażenie wykonał warsztat Ephraima Gerlacha z Chełmna, działający ok. 1741-1773. Wikipedia wymienia elementy barokowego zespołu:

  • Ołtarz główny ze starszym obrazem Matki Boskiej Śnieżnej z I poł. XVII w.
  • Trzy ołtarze boczne, uzupełniające ołtarz główny w nawach i przy łuku tęczowym.
  • Stalle, czyli rzędy siedzeń dawnej wspólnoty kanoników regularnych.
  • Ambona i chrzcielnica, należące do tego samego barokowego zespołu.
  • Łuk tęczowy z grupą Ukrzyżowania i ozdobną belką tęczową z krucyfiksem.
  • Konfesjonał z ciemnego drewna z kartuszem z herbem Grzymała rodu Smoguleckich i wolutami (Zabytki z drewna).

Parafraza: według serwisu wyposażenie kościoła wykonał warsztat rzeźbiarski Ephraima Gerlacha z Chełmna, a we wnętrzu znajduje się blisko 50 figur świętych i aniołów oraz ozdobna belka tęczowa z krucyfiksem. - Diecezja Bydgoska, serwis Zabytki z drewna, karta kościoła NMP Różańcowej w Wysokiej, stan 2026

Czy wnętrze jest jednolite stylowo?

To zależy od tego, jak się liczy. Wikipedia nazywa wyposażenie jednolitym, barokowym i datuje je na ok. 1729 r. Region Wielkopolska pisze o wyposażeniu późnobarokowym i rokokowym z XVIII w., a Zabytki z drewna łączą je z warsztatem Gerlacha działającym ok. 1741-1773. Najprościej wytłumaczyć to kilkoma etapami w obrębie tego samego stulecia. Wyraźnie odstaje od tej całości tylko XX-wieczny chór.

Chór muzyczny z lat 1926-1939

Chór muzyczny to podwyższona empora przy wejściu, na której stoją organy i śpiewa zespół. Według Region Wielkopolska w Wysokiej budowano go w latach 1926-1939, czyli w dwudziestoleciu międzywojennym. Miasto wróciło do Polski w styczniu 1920 r. Muzyka sakralna ma tu zresztą dalszy ciąg: w 2021 r. parafia współorganizowała II Ogólnopolski Konkurs Chórów on-line „O Crux Ave”.

Co stoi wokół kościoła?

Obok kościoła w Wysokiej stoi szachulcowa dzwonnica o konstrukcji ryglowej z dachem namiotowym. Region Wielkopolska datuje ją prawdopodobnie na lata 1760-1766, a jej dzwony pochodzą z XVII i XIX w. Dziedziniec otacza XVIII-wieczny mur z dwiema bramami. Wolnostojący dawny klasztor przebudowano w XIX i XX w. na plebanię (Wikipedia; Region Wielkopolska, 2026).

Dzwonnica szachulcowa z XVIII w.

Dzwonnica stoi osobno i nie ma nic wspólnego z dwiema wieżami fasady. To częsta pomyłka w podpisach zdjęć. Ma konstrukcję szkieletową i dach namiotowy, czyli zbiegający się w jednym punkcie. Liczby dzwonów źródła nie podają, a historię wieży i jej dzwonów opisuję w tekście „dzwonnica szachulcowa i jej dzwony”.

Z jakiego materiału zbudowano dzwonnicę?

Dzwonnicę zbudowano jako drewniany szkielet ze słupów i rygli, którego pola wypełniono i otynkowano. Źródła nazywają ją raz szachulcową, raz ryglową. Obie nazwy opisują szkielet z wypełnionymi polami, a materiału wypełnienia opisy nie precyzują. Na współczesnych zdjęciach zespołu widać taką paletę:

  • Biały tynk w polach szkieletu dzwonnicy, mocno kontrastujący z drewnem.
  • Ciemnobrązowe belki szachulca, które tworzą wyraźną siatkę pionów, poziomów i zastrzałów.
  • Czerwona dachówka na dachu namiotowym dzwonnicy.
  • Piaskowa barwa bramy w murze przykościelnym.
  • Łososiowe filary muru, widoczne na zdjęciu MOs810 w Wikimedia Commons.
  • Ciemna zieleń drzew rosnących wzdłuż muru, przy której ten kontrast jeszcze się wzmacnia.

Mur z dwiema bramami i dawny klasztor

Mur otacza dziedziniec przykościelny od XVIII w. i ma dwie bramy (Wikipedia). Dawny klasztor kanoników regularnych powstał zapewne w I poł. XVIII w. To wolnostojący budynek na planie prostokąta, z dachem dwuspadowym, który w XIX i XX w. przebudowano na plebanię. Dziś mieszkają w nim duchowni, więc oglądam go wyłącznie z placu.

Jak obejść kościół, by niczego nie przeoczyć?

Kościół najlepiej obejść w siedmiu krokach: od bramy w murze, przez dzwonnicę i fasadę z portykiem, do wnętrza z belką tęczową, prezbiterium i konfesjonałem. Taka kolejność prowadzi od elementów zewnętrznych do wyposażenia. Pozwala też porównać barok z XVIII w. z klasycystycznym portykiem z ok. 1800 r. (Region Wielkopolska; Zabytki z drewna, 2026).

  1. Brama w murze przykościelnym: zatrzymaj się i obejrzyj XVIII-wieczny mur oraz jego filary.
  2. Dzwonnica szachulcowa: obejdź ją dookoła, bo układ belek z każdej strony wygląda nieco inaczej.
  3. Fasada z portykiem: porównaj klasycystyczne kolumny z barokową bryłą i dwiema niskimi wieżami.
  4. Nawa główna: spójrz w górę na sklepienia żaglaste i policz przęsła między gurtami.
  5. Belka tęczowa: odszukaj krucyfiks i grupę Ukrzyżowania na granicy nawy i prezbiterium.
  6. Prezbiterium: obejrzyj ołtarz główny i stalle dawnych kanoników regularnych.
  7. Konfesjonał z herbem Grzymała: znajdź kartusz z herbem Smoguleckich i rzeźbione woluty.

Od czego zacząć zwiedzanie kościoła?

Zacznij od bramy w murze, a nie od drzwi kościoła. Z dziedzińca widać od razu cały zespół: dzwonnicę, fasadę z wieżami i dawny klasztor. Dopiero potem wejdź do środka. Wnętrze lepiej zrozumiesz, gdy wcześniej zobaczysz bryłę, którą je zbudowano.

Pod jakim adresem stoi kościół?

Kościół stoi pod adresem pl. św. Jana Pawła II 1, 89-320 Wysoka, w powiecie pilskim w województwie wielkopolskim. Ten sam adres podają karta parafii Diecezji Bydgoskiej i serwis Zabytki z drewna. Wpisz go do nawigacji razem z kodem pocztowym, bo w Polsce jest kilka miejscowości o nazwie Wysoka.

Zasady zwiedzania wnętrza

Kościół jest przede wszystkim miejscem modlitwy, a dopiero potem zabytkiem. Wnętrze zwiedzaj poza liturgią. Godziny Mszy sprawdź przed przyjazdem na karcie parafii na stronie Diecezji Bydgoskiej, a zebrane godziny Mszy w Wysokiej i Młotkowie znajdziesz u mnie w osobnym tekście. Stałych godzin otwarcia dla zwiedzających żadne ze źródeł nie podaje. W kościołach w Polsce obowiązują zwykle te same zasady:

  • Cisza i spokojne poruszanie się, zwłaszcza gdy w ławkach ktoś się modli.
  • Zdjęcia bez lampy błyskowej, która nie służy polichromiom ani drewnu z XVIII w.
  • Pytanie duszpasterza o zgodę, jeśli chcesz fotografować w czasie nabożeństwa.
  • Zero wchodzenia do prezbiterium i za balustrady bez zaproszenia.
  • Strój stosowny do miejsca świętego, także latem po wędrówce.
  • Uszanowanie plebanii, czyli dawnego klasztoru, jako domu mieszkalnego.
Element Datowanie Źródło
Kościół (budowa) 1707-1729 (rozbieżne daty) Region Wielkopolska, Wikipedia, Zabytki z drewna
Wyposażenie barokowe ok. 1729 Wikipedia
Warsztat Gerlacha, ok. 50 figur ok. 1741-1773 Zabytki z drewna
Dzwonnica szachulcowa prawdopodobnie 1760-1766 Region Wielkopolska
Mur z dwiema bramami XVIII w. Wikipedia
Portyk z parą kolumn ok. 1800 Region Wielkopolska
Chór muzyczny 1926-1939 Region Wielkopolska

Słowniczek pojęć architektonicznych

Te terminy pojawiają się w katalogach zabytków i na tablicach przy kościołach w całej Krajnie. Krótkie definicje ułatwiają czytanie opisów źródłowych.

Pojęcia dotyczące bryły i otoczenia

  • Fasada to główna, frontowa ściana kościoła z wejściem. W Wysokiej flankują ją dwie niskie wieże.
  • Portyk wgłębny to wejście cofnięte w lico fasady, z kolumnami ustawionymi we wnęce.
  • Szachulec to drewniany szkielet ścian z wypełnionymi polami. Tak zbudowano dzwonnicę w Wysokiej.
  • Dach namiotowy to dach o połaciach zbiegających się w jednym punkcie, typowy dla wież i dzwonnic.
  • Dach dwuspadowy to dach o dwóch połaciach, taki jak na dawnym klasztorze.
  • Mur przykościelny to ogrodzenie dziedzińca wokół świątyni. W Wysokiej pochodzi z XVIII w. i ma dwie bramy.

Pojęcia dotyczące wnętrza

  • Przęsło to powtarzalny odcinek wnętrza między dwiema parami podpór lub dwoma gurtami.
  • Gurt to łuk poprzeczny pod sklepieniem, który dzieli je na przęsła i przenosi ciężar na podpory.
  • Belka tęczowa to belka nad łukiem tęczowym, zwykle z krucyfiksem. W Wysokiej jest bogato rzeźbiona.
  • Stalle to rzędy siedzeń w prezbiterium, dawniej przeznaczone dla wspólnoty zakonnej lub kapituły.
  • Kartusz to ozdobna tarcza z herbem lub napisem, jak ta z herbem Grzymała na konfesjonale.
  • Woluta to ślimacznica, czyli spiralnie zwinięty ornament typowy dla baroku.

Najczęściej zadawane pytania

Kto zaprojektował kościół w Wysokiej?

Źródła, które opisują świątynię (Wikipedia, Region Wielkopolska, Zabytki z drewna), nie podają nazwiska architekta. Wiadomo, że kościół powstał dla kanoników regularnych sprowadzonych w 1695 r. Znany jest za to twórca wyposażenia: warsztat Ephraima Gerlacha z Chełmna.

Kto sprowadził kanoników regularnych do Wysokiej?

Według katalogu Region Wielkopolska kanoników regularnych sprowadziła w 1695 r. Apolinara Tuczyńska. Tuczyńscy należeli do rodów, które w XVI-XVIII w. posiadały Wysokę jako prywatne miasto szlacheckie. Inne źródła, z których korzystam, nie wymieniają fundatorki z imienia.

Czy kościół w Wysokiej jest zabytkiem rejestrowym?

Kościół, dzwonnica i mur figurują w opisach zabytków miasta w Wikipedii i w katalogu Region Wielkopolska. Numeru wpisu do rejestru te źródła nie podają. Aktualny status sprawdzisz w serwisie zabytek.pl prowadzonym przez Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Do jakiej diecezji i dekanatu należy kościół w Wysokiej?

Parafia NMP Różańcowej należy do diecezji bydgoskiej i jest siedzibą dekanatu Wysoka, który według Wikipedii liczy 9 parafii. Jej erygowanie karta diecezjalna datuje na XIII w. Oficjalnym źródłem informacji o parafii jest dziś jej karta na stronie Diecezji Bydgoskiej.

Kiedy przypada odpust w kościele w Wysokiej?

Odpust parafialny przypada w niedzielę najbliższą 7 października, czyli wspomnienia NMP Różańcowej. Tak podaje karta parafii Diecezji Bydgoskiej (stan na październik 2026). Program uroczystości w danym roku sprawdź w ogłoszeniach parafii lub na karcie diecezjalnej.

Jak dojechać do Wysokiej z Piły?

Wysoka leży około 20 km na wschód od Piły, przy drodze wojewódzkiej nr 190, ok. 5 km na północ od drogi krajowej nr 10 (dane z Wikipedii). Dojazd z Piły samochodem zajmuje zwykle kilkanaście minut. Do nawigacji wpisz adres pl. św. Jana Pawła II 1, 89-320 Wysoka.

Co jeszcze zobaczyć w Wysokiej poza kościołem?

Warto wejść na Górę Wysoką (157 m n.p.m.). Na jej stoku stoi pomnik w miejscu, gdzie jesienią 1939 r. rozstrzelano 19 Polaków, a ich mogiła znajduje się na cmentarzu. Na łąkach między Wysoką, Wysoczką i Wysoką Małą zatrzymują się ptaki migrujące. Przy rynku zachowały się kamienice, które dobrze dopełniają spacer po kościele.

Ewa Lubańska - mieszka w Pile i od lat opisuje kościoły i dawne miasteczka Krajny, z ich drewnianymi dzwonnicami, murami przykościelnymi i rzeźbionym wyposażeniem.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Region Wielkopolska, katalog obiektów: Kościół pw. NMP Różańcowej w Wysokiej (stan 10.2026).
  2. Wikipedia: Wysoka (miasto), sekcja Zabytki (stan 10.2026).
  3. Diecezja Bydgoska, Zabytki z drewna: Kościół pw. Najświętszej Marii Panny Różańcowej (stan 10.2026).
  4. Diecezja Bydgoska, karta parafii Matki Bożej Różańcowej w Wysokiej (aktualizacja 15.10.2026).
  5. Wikipedia: Dekanat Wysoka (stan 10.2026).
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl (2026).
  7. Bogusław Linette, Ryglowa dzwonnica i barokowy kościół parafialny, Wysoka, fot. 1974, Archiwum Cyfrowe im. Józefa Burszty, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0 PL.
  8. Wilfried Koch, Style w architekturze, Świat Książki, Warszawa 1996.
  9. Zdjęcie wyróżniające: MOs810, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Ewa Lubańska
Ewa Lubańska

Ewa Lubańska mieszka w Pile i od lat opisuje kościoły i dawne miasteczka Krajny, z ich drewnianymi dzwonnicami, murami przykościelnymi i rzeźbionym wyposażeniem. Wysoka jest dla niej wyjątkowa: dawny klasztor kanoników regularnych, ryglowa dzwonnica i blisko pięćdziesiąt figur z pracowni Ephraima Gerlacha. Nie jest historyczką sztuki, przewodniczką z uprawnieniami ani osobą duchowną, nie pracuje też dla parafii. Korzysta z karty parafii na stronie Diecezji Bydgoskiej, serwisu „Zabytki z drewna”, katalogu regionwielkopolska.pl i Wikipedii. Gdy źródła się różnią, jak przy dacie budowy kościoła, podaje wszystkie wersje. Każdą poprawkę zapisuje z datą.

Articles: 76